ตอนที่ 28 กวาดล้างเมืองประจำเขตเป่ยเหลียง

ตอนที่ 28 กวาดล้างเมืองประจำเขตเป่ยเหลียง

เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไป ราษฎรจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างแบกเสบียงกลับบ้าน

ความหวาดผวาบนใบหน้าหายไป ความหม่นหมองก็จางสลาย

สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือความยินดีที่แทบเอ่อล้นออกมา

ยังไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ทุกครัวเรือนในเมืองเป่ยเหลียงก็มีควันไฟจากการหุงหาอาหารลอยขึ้น

กลิ่นข้าวสุกหอมกรุ่นลอยตามสายลมไปทั่วถนนทุกสายและตรอกทุกแห่ง

ภายในลานบ้านทรุดโทรมแห่งหนึ่ง เปลวไฟในเตาดินส่งเสียงเปรี๊ยะๆ

หม้อเหล็กเดือดปุดๆ พร้อมไอร้อนลอยฟุ้ง ข้าวขาวสุกใหม่ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย

เหล่าเด็กน้อยพากันล้อมอยู่ข้างเตา ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ต่างกลืนน้ำลายไม่หยุด ร่างเล็กๆ สั่นระริกด้วยความตื่นเต้น

ครั้นข้าวถูกตักใส่ชาม พวกเขาก็ประคองชามไว้อย่างระมัดระวัง เกรงว่าข้าวแม้แต่เมล็ดเดียวจะหกหล่น