ตอนที่ 1 เริ่มมาก็ถูกปลดเสียแล้ว?

ตอนที่ 1 เริ่มมาก็ถูกปลดเสียแล้ว?

“รับสนองโองการแห่งสวรรค์ จักรพรรดิมีราชโองการว่า”

“องค์รัชทายาทฉินอวิ๋น บกพร่องในคุณธรรม ก่อความวุ่นวายในฝ่ายใน กระทำเรื่องเสื่อมเสียภายในวังหลวง ผิดต่อจารีตแห่งองค์รัชทายาท โทษมิอาจอภัย”

“บัดนี้ ให้ปลดออกจากตำแหน่งองค์รัชทายาท ลดฐานันดรเป็นจวิ้นหวังแห่งเขตเป่ยเหลียง ออกจากเมืองหลวงโดยทันที มิให้รั้งอยู่ต่อ”

“จบราชโองการ”

ท้องพระโรงใหญ่แห่งวังบูรพา

ชายหนุ่มผู้หนึ่งคุกเข่าอยู่บนอิฐทองอันเย็นเยียบ สวมอาภรณ์แพรสีขาวนวลดุจแสงจันทร์ บริเวณคอเสื้อปักลายงูเหลือมสีทองเข้ม

เขาดูมีอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปี คิ้วตางดงามหมดจด สันจมูกโด่งตรง ทว่ายามนี้แววตากลับเลื่อนลอย สีหน้าเหม่อลอยราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง

ที่นี่คือที่ใด?

กำลังถ่ายละครกันหรือ?