เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย CaveWorld
ตอนที่ 167 ปี่ปี่ตงรุกคืบ
เมื่อเผชิญกับสายตาเย็นเยียบของเชียนสวินจี๋ แผ่นหลังของหนิงเฟิงจื้อก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
“ขอฝ่าบาทสันตะปาปาทรงพิจารณาอย่างถ่องแท้ด้วย!”
หนิงเฟิงจื้อสมกับเป็นสุนัขจิ้งจอกเฒ่า สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นจริงใจในพริบตา กระทั่งแฝงไว้ด้วยท่าทีองอาจผ่าเผยราวกับผู้ยึดมั่นในคุณธรรม
“มีทารกชายผู้หนึ่งอยู่จริงพ่ะย่ะค่ะ ทว่าในยามนั้นสถานการณ์ชุลมุนวุ่นวาย เฟิงจื้อไม่ทราบเลยว่าเด็กผู้นั้นเป็นบุตรที่ผู้ใดทิ้งไว้”
“ข้าเห็นเด็กน้อยไร้ที่พึ่งพิง ทั้งยังหวั่นเกรงว่าหากปล่อยเขาไว้ ณ ที่เดิม อาจถูกถังฮ่าวที่กำลังคลุ้มคลั่งทำร้ายโดยพลั้งมือ หรือถูกแก้แค้นเอาได้ ด้วยความหวังดีอย่างแท้จริง ข้าจึงพาเขากลับมายังสำนักเพื่อดูแลเป็นการชั่วคราว”
หนิงเฟิงจื้อยิ้มเล็กน้อย พลางบิดเบือนการใช้กำลังแย่งชิงให้กลายเป็นการกระทำอันกล้าหาญเพื่อผดุงคุณธรรมอย่างแนบเนียน