ตอนที่ 67 หกปีให้หลัง

ตอนที่ 67 หกปีให้หลัง

……

เหมันต์ผ่านพ้น คิมหันต์เวียนมา ดาวเคลื่อนดาราคล้อย

กาลเวลาหกปีผ่านพ้นไปรวดเร็วประหนึ่งอาชาขาวควบผ่านช่องแคบ เมื่อเทียบกับสายธารประวัติศาสตร์อันยาวนานของแผ่นดินโต้วหลัวแล้ว ก็เป็นเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

ภายในห้องฝึกฝนส่วนลึกที่สุดของวิหารสันตะปาปา ประตูหินบะซอลต์ที่ปิดสนิทเงียบงันมาตลอดกว่าสองพันหนึ่งร้อยวันคืน ในที่สุดก็ค่อยๆ เปิดออกทั้งสองด้านท่ามกลางเสียงครืนต่ำหนัก

พร้อมกับการเปิดออกของประตู ไม่มีพายุพลังวิญญาณสะเทือนฟ้าดิน ไม่มีนิมิตประหลาดอันเจิดจ้าบาดตา

มีเพียงบุรุษรูปงามผู้หนึ่งในอาภรณ์สีขาวหลวมสบาย เส้นผมยาวปล่อยสยายอย่างไม่ใส่ใจ ก้าวเดินออกมาจากความมืดสลัวด้วยท่วงท่าสงบนิ่งและผ่อนคลาย

เชียนสวินจี๋สูดอากาศบริสุทธิ์จากโลกภายนอกเข้าปอดลึกๆ ดวงตาลุ่มลึกคู่นั้นประหนึ่งซ่อนห้วงอเวจีไร้ก้นบึ้งไว้ถึงสองแห่ง ทว่าเพียงชั่วพริบตา ทุกสิ่งก็กลับคืนสู่ความสงบราบเรียบอย่างบริสุทธิ์

คืนสู่ความเรียบง่ายดั้งเดิม!