ตอนที่ 76 ฉายาโต้วหลัวผู้ชอบทำให้ผู้อื่นสะอิดสะเอียน

ตอนที่ 76 ฉายาโต้วหลัวผู้ชอบทำให้ผู้อื่นสะอิดสะเอียน กลับถูกทำให้สะอิดสะเอียนเสียเอง

“พวกเจ้ากำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่หรือ?” จางซินเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงฟังดูสบายๆ

อิ่นหงเย่หันไปมองจางซิน สีหน้าไม่มีความลนลานราวกับถูกจับได้แม้แต่น้อย “กำลังพูดถึงถังหยา ประมุขสำนักถังเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน ว่านางใช้หญ้าเงินครามฝึกจนเป็นฉายาโต้วหลัวได้อย่างไร—เรื่องนี้ต้องขอบคุณนิกายวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จริงๆ…”

“หยุดพูด!” จางซินตวาดห้าม

สามคำนี้มิได้ดังหรือเบาจนเกินไป ทว่าทั้งห้องกลับเงียบกริบลงในพริบตา

แต่อิ่นหงเย่กลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เข็มดอกสาลี่กลางพายุฝนที่ควบแน่นขึ้นจากโลหิตในมือ พลันยิงเข็มโลหิตสี่สิบเก้าเล่มออกมาในชั่วพริบตา ประหนึ่งสายฝนกระหน่ำจนบุปผาร่วงโรย

เมื่อเห็นภาพนี้ ถังซานก็มั่นใจอย่างยิ่งว่านี่มิใช่เพียงเลียนแบบรูปลักษณ์ แต่มันคือเข็มดอกสาลี่กลางพายุฝนของแท้!

โต้วหลัวมากรักเรียกกระบี่มากรักออกมาทันที เพียงชั่วพริบตาก็สกัดเข็มโลหิตทั้งสี่สิบเก้าเล่มเอาไว้ เสียงโลหะปะทะกันดังถี่ยิบ