ตอนที่ 49 พึ่งพาตนเอง ย่อมมีกินมีใช้

ตอนที่ 49 พึ่งพาตนเอง ย่อมมีกินมีใช้

การดักสังหารและไล่ล่าที่เมืองฮั่นไห่ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหนทางสิ้นหวังอันยาวนานเท่านั้น

ถังซานและพรรคพวกหนีตายจากท่าเรือทางตะวันตกสุดของแผ่นดิน มุ่งหน้าไปทางตะวันออกอย่างเร่งร้อน ตลอดทางกินลมกินฝุ่น หลับนอนกลางแจ้ง เดินทางทั้งกลางวันกลางคืน พยายามแวะเวียนไปตามเมืองชายฝั่งเพื่อหาเรือสักลำที่สามารถข้ามทะเล มุ่งหน้าไปยังเกาะเทพสมุทรในตำนาน

ทว่าตลอดเส้นทาง แนวชายฝั่งทั้งหมดกลับถูกปิดตาย

ทุกครั้งที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังท่าเรือ สิ่งที่รอคอยพวกเขาไม่เคยเป็นเรือที่เฝ้าหวัง หากแต่เป็นคมดาบเย็นเยียบของเหล่าวิญญาณจารย์สมุทร และไอสังหารอันเด็ดเดี่ยวไร้การประนีประนอม

เพียงไม่กี่วัน ชายฝั่งยาวนับหมื่นหลี่ทั่วทั้งแผ่นดินโต้วหลัวก็เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

มิรู้ตั้งแต่เมื่อใด เหล่าวิญญาณจารย์สมุทรที่อาศัยอยู่ในท้องทะเลมาหลายชั่วอายุคน มีความเป็นปฏิปักษ์และรังเกียจวิญญาณจารย์บนบกเพิ่มสูงขึ้นจนถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน