ตอนที่ 47 ถังฮ่าวบาดเจ็บ พิรุณโลหิตโปรยปราย

ตอนที่ 47 ถังฮ่าวบาดเจ็บ พิรุณโลหิตโปรยปราย

บนท้องฟ้า เสียงอสนียังมิได้สงบลง ทว่ากลับสูญสิ้นอานุภาพทำลายฟ้าถล่มดินเช่นก่อนหน้า เหลือเพียงเสียงครวญครางวกวน ประหนึ่งเสียงร่ำไห้อย่างไม่ยินยอมของสวรรค์ และคล้ายเสียงหัวเราะเย็นชาของผู้พ่ายแพ้

เมฆทัณฑ์ที่ถูกกระบี่เดียวผ่าแยกแตกสลายโดยสิ้นเชิง ไม่อาจรวมตัวขึ้นใหม่ได้อีก แสงอสนีที่หลงเหลือกลายเป็นเส้นไหมสีเงินเล็กละเอียด หอบเอาสายฝนเย็นเยียบโปรยปรายลงมา

ทัณฑ์อสนีอันเกรี้ยวกราดก่อนหน้า บัดนี้กลับกลายเป็นพิรุณโลหิตที่โปรยปรายลงมา

ม่านฝนอันละเอียดหนาแน่นปกคลุมผืนป่าเขา ชะล้างพื้นดินไหม้เกรียมและต้นไม้หักโค่น ก่อนตกกระทบใบหน้าของผู้คนในเมืองหมิงที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์

ทว่าเมื่อเห็นพิรุณโลหิตที่ตกลงมา ผู้คนในเมืองหมิงต่างเผยสีหน้าหวาดผวา

ฟ้า——

หลั่งโลหิตแล้ว!

ต้นกำเนิดของถังฮ่าวได้รับบาดเจ็บ และผลกระทบนั้นสะท้อนไปทั่วทั้งแผ่นดินโต้วหลัว

เขาไม่กล้าลงมืออีก หากยังลงมือต่อไป ย่อมถูกจ้าวศักดิ์สิทธิ์แห่งห้วงอเวจีค้นพบเป็นแน่