ตอนที่ 10 เรียกพวกมาช่วยดีกว่า

ตอนที่ 10 เรียกพวกมาช่วยดีกว่า

สามวันผ่านไปอย่างเงียบงัน เมืองเทียนโต่วยังคงสงบราบรื่นไร้คลื่นลม

ผู้คนบนท้องถนนยังคงดำเนินชีวิตเช่นเดิม ตลาดยามเช้ายังคึกคัก ร้านค้าที่ขายสิ่งประดิษฐ์นำทางวิญญาณยังเปิดประตูตามปกติ บนซากปรักหักพังของสำนักถังก็มีหน่วยก่อสร้างเข้ามาเก็บกวาดเศษอิฐเศษกระเบื้องแล้ว เสียงค้อนกระทบหินแตกดังตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

ทุกสิ่งล้วนปกติ ปกติเสียจนหาข้อผิดสังเกตมิได้

ทว่าอิ่นหงเย่กลับมองเห็นสิ่งที่ผู้อื่นมองไม่เห็น

เมืองทั้งเมืองมืดลง

มันเป็นความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย แม้แต่เชียนเริ่นเสวี่ยก็ยังมิได้สัมผัสถึงความผิดปกติแม้แต่น้อย

หลายวันมานี้ นอกม่านฟ้ามีเพียงเหล่าช่างตีเหล็กที่จับจ้องม่านฟ้าอย่างไม่วางตา คอยสังเกตทุกรายละเอียดของการตีหลอมที่พวกเขาสามารถมองเห็นได้