ตอนที่ 4 บางทีนี่อาจเรียกว่าการสืบทอด

ตอนที่ 4 บางทีนี่อาจเรียกว่าการสืบทอด

“จักรวรรดิซิงหลัวของเจิ้น……จักรวรรดิซิงหลัวของเจิ้น……”

จักรพรรดิซิงหลัวเข้าใจความหมายในถ้อยคำของอิ่นหงเย่แล้ว จิตใจพลันเลื่อนลอยอยู่บ้าง คนผู้นั้นคงไม่ลดตัวลงมาโกหกเรื่องเช่นนี้

“ส่งกองทัพออกไป! ส่งกองทัพออกไปให้เจิ้น! เจิ้นจะทำลายจักรวรรดิเทียนโต่ว จะปล่อยให้จักรวรรดิซิงหลัวตกอยู่ในเงื้อมมือจักรวรรดิเทียนโต่วไม่ได้!”

“ฝ่าบาท มิได้นะพ่ะย่ะค่ะ! วิหารวิญญาณยุทธ์ไม่มีทางยินยอม!”

“เจิ้นไม่อาจสนใจเรื่องเหล่านั้นได้อีกแล้ว เจิ้นจะสร้างฟ้าดินอันผ่องใสให้แก่ราษฎรของเจิ้น!”

จักรพรรดิซิงหลัวไม่อาจคำนึงถึงเรื่องอื่นได้อีก เทพสมุทรสนับสนุนจักรวรรดิเทียนโต่ว โดยไม่สนใจจักรวรรดิซิงหลัวของเขาเลยใช่หรือไม่? เช่นนั้นเขาก็จะทำลายจักรวรรดิเทียนโต่วเสียตั้งแต่บัดนี้

“แล้ววิหารวิญญาณยุทธ์เล่าพ่ะย่ะค่ะ?”