เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย CaveWorld
ตอนที่ 2 พลังวิญญาณเต็มขั้นแต่กำเนิด ต่อให้ไร้พรสวรรค์เพียงใด อายุเท่านี้ก็ควรเป็นฉายาโต้วหลัวแล้วมิใช่หรือ
“อะไรนะ วิหารวิญญาณยุทธ์หายไปแล้ว? สองหมื่นปีก่อน? คนผู้นี้มาจากสองหมื่นปีให้หลังหรือ?”
ใต้ม่านฟ้า ผู้คนทั่วทั้งแผ่นดินโต้วหลัวต่างกำลังพยายามทำความเข้าใจกับถ้อยคำเหล่านี้
เชียนเต้าหลิวยืนอยู่บนขั้นบันไดหน้าตำหนักอาวุโส เส้นผมสีขาวปลิวสะบัดตามแรงลม เขาแหงนหน้ามองม่านดำสนิทบนท้องฟ้า จ้องมองเด็กหนุ่มชุดแดงผู้นั้น ไม่ว่าจะเป็นท่าทีหรือถ้อยคำ ล้วนดูไม่เหมือนกำลังโกหกแม้แต่น้อย
“สองหมื่นปีให้หลัง วิหารวิญญาณยุทธ์ของข้าล่มสลายแล้วหรือ? เป็นไปได้อย่างไร วิหารวิญญาณยุทธ์ของเรามีการทดสอบเทพ สามารถให้กำเนิดโต้วหลัวเหนือชั้นได้อย่างมั่นคง สมควรรุ่งเรืองยั่งยืนไม่มีวันเสื่อมถอยจึงจะถูก”