ตอนที่ 48 กับดักกลไก

ตอนที่ 48 กับดักกลไก

“ขอบเขตหลอมรวมขั้นสองแล้ว! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” เมิ่งจงร้องตะโกนด้วยความยินดีในห้องบ่มเพาะ

เขารู้สึกหลงใหลในความเร็วนี้อย่างยิ่ง

หลังจากกระตุ้น พรสวรรค์พายุคลั่งสายฟ้าคำราม ตบะของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าทึ่ง เมื่อเทียบกับช่วงก่อนหน้านี้ การพัฒนาเช่นนี้มอบความสุขสบายและความภาคภูมิใจอย่างมหาศาล

เขาบ่มเพาะด้วยความตื่นเต้นจนเริ่มหลงใหลในความสำเร็จนี้

“พายุคลั่งสายฟ้าคำราม พายุคลั่งสายฟ้าคำราม พายุคลั่งสายฟ้าคำราม!”

พรสวรรค์ระดับสูงสุดนี้ยิ่งใช้ยิ่งติดใจ ยิ่งใช้ยิ่งพึ่งพา

เฟยซือ ที่เฝ้าสังเกตการณ์รู้สึกถึงความไม่เหมาะสม จึงแนะนำเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

เมิ่งจงยอมชะลอลงเล็กน้อย แต่ขณะบ่มเพาะกลับแสดงสีหน้าไม่พอใจ

“ช้า! ช้าเกินไป!” เขาบ่นด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ “เหมือนเต่าคลานไม่มีผิด!”