ตอนที่ 72 หุบปาก อุซึมากิ มิโตะ!

ตอนที่ 72 หุบปาก อุซึมากิ มิโตะ! อย่าคิดยุแยงความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลอุซึมากิกับหมู่บ้านอาคัตสึงาคุเระ!

อุซึมากิ มิโตะเดินทอดน่องอยู่บนถนนการค้าของหมู่บ้านอาคัตสึงาคุเระ ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะสำรวจหมู่บ้านนินจาที่ค่อนข้างแปลกตาแห่งนี้ บนถนนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยอย่างสนุกสนานของเด็กๆ

เพื่อเฉลิมฉลองงานแต่งงานของอุจิฮะ มาโคโตะ โรงเรียนนินจาจึงประกาศหยุดเรียนเป็นเวลาห้าวัน ทำให้เหล่านักเรียนที่เรียนติดต่อกันมาเกือบครึ่งปีได้มีเวลาหายใจหายคอกันเสียที โดยเฉพาะวิชากระบวนท่าในแต่ละวันที่ทรมานพวกเขาจนแทบร้องขอชีวิต

ในช่วงแรก หลังจบคาบวิชากระบวนท่า ร่างกายของนักเรียนแต่ละคนล้วนเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง ความปวดเมื่อยทั่วร่างทำให้หอพักในยามค่ำคืนเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญ

แต่ถึงชีวิตแบบนี้จะทั้งเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก พวกเขาก็กัดฟันอดทนผ่านมาได้ เพราะพวกเขารู้ดีว่าตัวเองคือกลุ่มคนที่โชคดี

คนธรรมดาที่อยากมาทนทุกข์แบบพวกเขา อยากได้รับบุญคุณจากท่านอาคัตสึคาเงะเช่นนี้ ยังไม่มีโอกาสด้วยซ้ำ

“ดีจริงๆ”

ชั่วขณะหนึ่ง อุซึมากิ มิโตะรู้สึกราวกับตัวเองกลับมาอยู่ที่โคโนฮะ จุดประสงค์แรกเริ่มของการก่อตั้งโคโนฮะก็คือการยุติการเข่นฆ่ากันระหว่างนินจา เพื่อให้เด็กทุกคนสามารถใช้ชีวิตในวัยเด็กอย่างเต็มที่ ได้เล่นสนุก เติบโต และเรียนรู้ แทนที่จะต้องเดินเข้าสู่สนามรบตั้งแต่อายุยังน้อยเหมือนนินจารุ่นพวกเธอ ต้องหยิบอาวุธขึ้นมาแล้วต่อสู้กันจนฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดตายไป