ตอนที่ 6 บางทีการมองไม่เห็น ก็อาจเป็นโชคดี

ตอนที่ 6 บางทีการมองไม่เห็น ก็อาจเป็นโชคดี

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป และกะทันหันเกินไป

ตอนที่อุจิฮะชิบะกลับมานั่งที่เดิม อิซึมิยังคงค้างท่าถือดังโงะอยู่กลางอากาศ เหมือนหยุดเวลาไปชั่วครู่

แปะ—

ดังโงะหล่นกระทบโต๊ะ

เธอถึงได้สติกลับมา สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“พี่ชิบะ เมื่อกี้ เท่มากเลย!”

ใช่ เท่จริงๆ

ไม่ใช่เพราะมองผ่านสายตาคนที่ชอบ

ต่อให้ไม่ใช่อิซึมิ คนรอบข้าง หรือแม้แต่ยูฮิ คุเรไน ก็รู้สึกแบบเดียวกัน