ตอนที่ 3 ข้ามีพลังวิญญาณโดยกำเนิดระดับยี่สิบ

ตอนที่ 3 ข้ามีพลังวิญญาณโดยกำเนิดระดับยี่สิบยังไม่เห็นพูดอะไรเลย?

“ทุกคนไปกินข้าวกันเถอะ”

เสี่ยวอู่กัดฟันกล่าวจบ ก่อนสะบัดหน้าจากไป

เปียแมงป่องของนางปัดผ่านใบหน้าหลินเย่ พร้อมเสียงฮึเบาๆ แสดงความไม่พอใจ

ทุกคนต่างมองหน้ากัน พี่สาวเสี่ยวอู่เป็นอะไรไป?

หลินเย่เกาศีรษะ ความคิดของเด็กผู้หญิงช่างแปลกประหลาดเสียจริง

เขาลูบท้อง วันนี้อารมณ์ดีนัก ต้องกินของดีๆ ให้รางวัลตัวเองสักมื้อ

หลินเย่มาถึงโรงอาหารด้วยความกระตือรือร้น

เพียงมาถึงที่นี่ก็สามารถมองเห็นความแตกต่างระหว่างชนชั้นได้อย่างชัดเจน

สถาบันนอตติงมีนักเรียนอยู่ไม่น้อย ส่วนหนึ่งเป็นนักเรียนทำงานแลกเรียน