ตอนที่ 45 นักเล่านิทานที่มิอาจล่วงเกิน

ตอนที่ 45 นักเล่านิทานที่มิอาจล่วงเกิน

แม้ซู่หวนเจินจะบรรลุขอบเขตถามวิถียอดสุดแล้ว ทว่าเมื่อเห็นการโจมตีระดับนี้ สีหน้าของนางก็ยังอดเปลี่ยนไปมิได้!

ขอบเขตสู่ศักดิ์สิทธิ์นั้นประหนึ่งเทพเจ้าอย่างแท้จริง แข็งแกร่งเสียจนทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออก!

ทว่าภาพที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น กลับทำให้นางตกตะลึงจนแทบอ้าปากค้าง!

นิ้วมือขนาดมหึมากดลงมา แต่กลับหยุดชะงักอยู่เหนือโรงน้ำชาเพียงสองชุ่น ราวกับเผชิญกำแพงที่มิอาจก้าวข้าม ต่อให้พยายามเพียงใดก็มิอาจลดต่ำลงได้แม้แต่น้อย

แววประหลาดใจฉายขึ้นในดวงตาของธิดาเซียนฮ่าวเยว่ นางอดถามมิได้ว่า

“หรือว่าจะเป็นวิถีค่ายกล?”

ในบรรดาแคว้นแห่งตงหยวน ไม่ว่าวิถีโอสถหรือวิถีค่ายกลล้วนมิได้รุ่งเรืองนัก มีเพียงวิถีหลอมศาสตราที่นับว่าเจริญรุ่งเรืองอยู่บ้าง