ตอนที่ 29 เจียงอวี้หลาง

ตอนที่ 29 เจียงอวี้หลาง

วันรุ่งขึ้น ยามอู่

เหล่าชาวบ้านที่มาฟังนิทานต่างประหลาดใจเมื่อพบว่า วันนี้บริเวณโรงน้ำชาดูกว้างขวางขึ้นมาก

ครั้นนึกย้อนดู พวกเขาจึงตกตะลึงเมื่อพบว่า ที่แท้ร้านค้ารอบโรงน้ำชาทั้งหมดได้หายไปในชั่วข้ามคืน

จ้านกู่กำลังสั่งการผู้คนให้ขนโต๊ะเก้าอี้ออกมาด้านนอก วุ่นวายมาตลอดทั้งเช้า กว่าจะจัดวางเต็มพื้นที่หลายร้อยหมู่

แน่นอนว่าเป็นเพราะเขามิได้ลงมือด้วยตนเอง ทว่าผู้บ่มเพาะมารผู้สูงศักดิ์อย่างท่านจ้านกู่ จะลงมือทำงานหยาบเช่นนี้ได้อย่างไร?

“โอ้โฮ ตอนนี้แม้แต่ด้านนอกก็มีที่ให้นั่งแล้ว! น่าเสียดาย รู้อย่างนี้ข้าน่าจะมาเร็วกว่านี้ จะได้เลือกนั่งใกล้ด้านในอีกหน่อย”

“แต่ตอนนี้พื้นที่กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ หากนั่งไกลจะยังได้ยินท่านลู่เล่านิทานหรือ?”