ตอนที่ 13 การคาดเดาในใจโดยไร้ร่องรอยนั้นร้ายแรงที่สุด

ตอนที่ 13 การคาดเดาในใจโดยไร้ร่องรอยนั้นร้ายแรงที่สุด

โม่ขู่กล่าวเน้นทีละคำว่า

“ประการแรก กระหม่อมรู้เพียงนำทัพทำศึก เป็นคนหยาบกระด้างฝ่ายยุทธ์ เรื่องละเอียดอ่อนอย่างการไปเชิญคนไม่เหมาะกับกระหม่อม เหล่าขุนนางฝ่ายวรรณเหมาะสมกว่า”

“ประการที่สอง ฝ่าบาททรงเฉลียวฉลาดกว่ากระหม่อม สิ่งที่กระหม่อมคิดได้ ฝ่าบาทย่อมไม่มีทางคิดไม่ถึง การที่ทรงให้กระหม่อมไปเชิญนักเล่านิทานผู้นั้น แสดงว่าฝ่าบาททรงมั่นพระทัยแล้วว่าฐานะของอีกฝ่ายไม่ธรรมดา แปดส่วนคงเป็นผู้บ่มเพาะที่แข็งแกร่ง กระหม่อมไม่ทำศึกที่ไม่มีโอกาสชนะ!”

ดวงตาของบุรุษท่าทางเกียจคร้านพลันสว่างวาบ ถึงกับปรบมือหัวเราะลั่น

“ยังคงเป็นเจ้าคนซื่อบื้อที่ถูกอัธยาศัยเจิ้น! ภายนอกเจ้าดูซื่อทื่อ แต่ความคิดกลับละเอียดรอบคอบยิ่งกว่าขุนนางฝ่ายวรรณเหล่านั้นเสียอีก ดีๆ เหตุผลนี้เจิ้นยอมรับ!”