ตอนที่ 3 เปิดปากก็เป็นไพ่ตาย

ตอนที่ 3 เปิดปากก็เป็นไพ่ตาย

เมื่อเผชิญกับฝูงชนที่กำลังขุ่นเคืองแทนฟางหยวน ลู่หลีเพียงยิ้มบาง ก่อนสะบัดพัดกระดาษในมือดังพรึ่บ แล้วโบกเบาๆ สองครา

“ยามนี้เมื่อฟางหยวนได้พบกับน้องชายอีกครั้ง ใบหน้าของเขากลับไร้ซึ่งความโกรธ และไม่มีแม้แต่ความทอดถอนใจ เขาเพียงไล่ฟางเจิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ มิได้กล่าวสิ่งใด มิได้ถามสิ่งใด”

“ประสบการณ์ตลอดห้าร้อยปีในชาติที่แล้ว เปลี่ยนแปลงฟางหยวนไปมากเหลือเกิน! ในใจของเขา ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดหรือเรื่องใด ตราบใดที่มิได้ขัดขวางหนทางที่เขากำลังก้าวเดิน เขาก็คร้านแม้แต่จะเหยียบย่ำ!”

“ดังนั้นเขาจึงเพียงทอดสายตามองราตรีบนเขาชิงเหมาซึ่งดำสนิทดุจหมึก แล้วเอ่ยอย่างราบเรียบเพียงประโยคเดียวว่า ‘ก็แค่ลมฝนและน้ำค้างแข็งเพียงเล็กน้อยเท่านั้น’”

“อุปนิสัยของมารแท้ ก็เป็นเช่นนี้แล”

ภายในโรงน้ำชาตกอยู่ในความเงียบสงัด