ตอนที่ 29 อัปมงคล

ตอนที่ 29 อัปมงคล

“ฉู่เกอ! เจ้า!”

เย่เฉินเห็นฉู่เกอไม่สนใจใยดี กลับเอาของไปเอง ก็บังเกิดโทสะขึ้นทันที

“เจ้าคนสารเลว! ไร้มารยาทนัก พูดกับศิษย์พี่ฉู่เช่นนี้ได้อย่างไร!”

ฉู่เกอยังไม่ทันเอ่ยอันใด ศิษย์สายในเจ้าของแผงลอยกลับเป็นฝ่ายโกรธเกรี้ยวขึ้นก่อน จ้องมองเย่เฉินอย่างดุดันแล้วตำหนิอย่างหนัก

นี่เป็นโอกาสดีที่จะแสดงความสามารถต่อหน้าศิษย์สายตรงของประมุขศักดิ์สิทธิ์ ศิษย์พี่ฉู่ จะพลาดได้อย่างไรกัน?

เย่เฉินข่มกลั้นความโกรธในใจไว้ แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม “ของชิ้นนี้ราคาเท่าใด ขอข้าซื้อ ข้าจะให้สองเท่า!”

เจ้าของแผงลอยได้ยินเช่นนั้น ก็หัวเราะเยาะอย่างดูแคลน

“ของชิ้นนี้ข้าได้มอบให้ศิษย์พี่ฉู่ไปแล้ว ไม่มีส่วนของเจ้าหรอก”

เขาเริ่มคาดเดาได้แล้วว่าหยกโบราณชิ้นนี้น่าจะไม่ธรรมดา แต่เขาก็รู้ดีว่าในเมื่อฉู่เกอสนใจแล้ว ตนเองก็คงรักษามันไว้ไม่ได้