ตอนที่ 16 บัว

ตอนที่ 16 บัว

ลั่วหวงจวินอ่านเนื้อหาในสมุดบันทึกทีละน้อยด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจ

【อาจารย์...ความรู้สึกแรกที่ข้ามีต่อท่านอาจารย์คือความเย็นชา พูดน้อย ทำให้รู้สึกว่าเป็นคนเข้าถึงยาก】

เมื่ออ่านถึงตรงนี้ มือของลั่วหวงจวินก็กำแน่นขึ้น แต่ไม่นานนางก็คลายออก

【แต่ข้ากลับรู้สึกว่าท่านอาจารย์ไม่ได้เข้าถึงยากอย่างที่คิด ท่าทีภายนอกของท่านอาจารย์ดูเหมือนจะไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของนาง】

【ท่านอาจารย์ก็ไม่ได้แย่กับข้าเลย แม้การสนทนาจะสั้นนัก แต่ท่านอาจารย์ก็ชี้แนะแนวทางการบ่มเพาะในอนาคตให้ข้าทีละขั้น เป็นอาจารย์ที่รับผิดชอบอย่างยิ่ง】