เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย CaveWorld
ตอนที่ 41 สุคุนะเข้ายึดร่างเชียนเริ่นเสวี่ย
“เจ้า…แท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่?” โต้วหลัวหอกงูเอ่ยถามด้วยฟันที่สั่นกระทบกันไม่หยุด แรงกดดันจากพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้ร่างกายของเขาสั่นเทิ้ม แม้แต่จะลุกขึ้นยืนยังเป็นเรื่องยากลำบาก
“หึหึ…สุคุนะ พวกเจ้าจะเรียกข้าเช่นนั้นก็ได้!” เชียนเริ่นเสวี่ย…ไม่สิ บัดนี้ควรเรียกว่าสุคุนะ แสยะยิ้มกว้าง
ดูเหมือนว่าเขาจะหมดความสนใจในฉายาโต้วหลัวทั้งสองที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเสียแล้ว เพราะในสายตาของเขา ฉายาโต้วหลัวทั้งสองก็มิได้แตกต่างจากมดปลวกแม้แต่น้อย
เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังโจโกะที่ฟื้นฟูฝ่ามือซึ่งถูกตัดขาดจนกลับคืนสภาพเดิมแล้ว ดวงตาข้างเดียวของมันจ้องเขม็งมาทางตนอย่างไม่วางตา
“สุคุนะ…” โจโกะถอยหลังไปสองก้าวด้วยความระแวดระวัง
“เมื่อได้พบเห็นตัวข้าแล้ว ไฉนจึงไม่คุกเข่าคารวะ?”