ตอนที่ 20 ผู้ไม่หวั่นเกรงแรงกดดันที่สุดในแผ่นดินโต้วหลัว

ตอนที่ 20 ผู้ไม่หวั่นเกรงแรงกดดันที่สุดในแผ่นดินโต้วหลัว

หลังจากเสี่ยวไป๋ปรากฏตัว มันก็เข้ามาคลอเคลียอย่างสนิทสนม ยอมให้ไป๋หร่านโม่ลูบขนอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นเสี่ยวไป๋จึงรับหน้าที่นำทาง ส่วนหลัวซานเพ่าคอยติดตามอยู่ข้างกายกังจื่อ เพราะหากเผชิญหน้ากับสัตว์วิญญาณขึ้นมาจริงๆ ก็จะสามารถให้หลัวซานเพ่าใช้การโจมตีด้วยตดได้ทันที

เมื่อเฮยหร่านไป๋เห็นเสี่ยวไป๋แยกเขี้ยวใส่ต้นไผ่สูงใหญ่ต้นหนึ่ง เขาก็เข้าใจในทันทีว่า โชคชะตายังคงนำพาพวกเขามาพบกับไม้ไผ่เดียวดายอายุสิบปีต้นนี้จนได้

ไม่รู้ว่ากังจื่อเพียงต้องการโอ้อวดความรู้ของตนเอง หรือคิดจริงๆ ว่าถังซานสามารถดูดซับไม้ไผ่เดียวดายอายุสิบปีได้

อย่างไรก็ตาม เขากลับก้าวเข้าไปข้างหน้าแล้วตบลำต้นไผ่เบาๆ

“นี่คือไม้ไผ่เดียวดายอายุสิบปี แม้พลังโจมตีจะอ่อนแอ แต่พลังป้องกันกลับไม่เลว นับว่าเหมาะสมกับหญ้าเงินครามของเจ้าไม่น้อย”

ข้าขอถามหน่อยเถิดว่ามันมีพลังโจมตีอยู่ตรงไหนกัน?