ตอนที่ 12 ไสยเวทผกผัน-คราม!

ตอนที่ 12 ไสยเวทผกผัน-คราม!

เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุท้าทายเช่นนี้ หากเฮยหร่านไป๋ยังคงนิ่งเฉยไม่ตอบโต้ ก็คงเป็นการขายหน้าอย่างแท้จริงแล้ว

เขามองหวังเซิ่งที่ใช้วิญญาณยุทธ์พยัคฆ์ศึกสถิตร่างเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะประสานมือเป็นท่าที่คล้ายกับสุนัข

“สุนัขหยก!”

สุนัขตัวใหญ่สองตัว ตัวหนึ่งสีดำ อีกตัวหนึ่งสีขาว ปรากฏกายขึ้นจากเงามืด

หวังเซิ่งมีสีหน้างุนงง นี่มันกระบวนท่าอันใดกัน?

เจ้าหนูนี่มิใช่บอกว่าวิญญาณยุทธ์ของตนคือเงาหรอกหรือ? เหตุใดจึงอัญเชิญวิญญาณยุทธ์ที่แยกออกจากร่างมาได้ถึงสองตัวอีกเล่า?

ยังไม่ทันที่หวังเซิ่งจะได้สติกลับมา สุนัขหยกทั้งสองก็กระโจนเข้าใส่เขาเสียแล้ว

เฮยหร่านไป๋เริ่มจัดเตรียมที่นอนของตนเองต่อไป ครั้นจัดเตรียมเสร็จเรียบร้อย ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าก็คือหวังเซิ่งที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าสิ้นอาลัยตายอยาก พร้อมกับสุนัขตัวใหญ่สองตัวที่กำลังแลบลิ้นกระดิกหางให้เขา