กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะนี้ พ่าวหลงเถายังคงถูกกฎเกณฑ์คลื่นเสียงของเย่เฉินข่มขวัญ ตะลึงอยู่กลางอากาศ ยืนตัวแข็งราวกับไก่ไม้
เสียงคำรามหนึ่งครั้งนี้ของเย่เฉิน ไม่เพียงแต่ข่มขวัญพ่าวหลงเถา แต่ยังสะเทือนทั่วทั้งจงโจว
ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนพากันถูกทำให้ตื่นตระหนก รีบมาไปทางทิศทางของเย่เฉิน
เย่เฉินเลยไม่ให้ความสำคัญกับพ่าวหลงเถาแม้แต่น้อย
คิดเพียงว่าจะรีบเดินทางไปห้วงดาวนอกโลกเซียน เพื่อค้นหาดอกฟื้นชีวันนอกสวรรค์
เขาเหลือบมองแล้วพ่าวหลงเถาหนึ่งดู เสื้อแขนสะบัด กลายเป็นลำแสงทองเส้นหนึ่ง พุ่งสู่เมฆสูง
“ฟิ้ว!”
เสียงฉีกอากาศก้องไปถึงขอบฟ้า
เย่เฉินร่างกายว่องไวดุจสายฟ้า หายไปชั่วพริบตาจากทัศนวิสัยของทุกคน
เย่เฉินเพิ่งจากไป พ่าวหลงเถาก็กลับมามีสติทันที