กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินผลักออกประตูบ้านไม้ไผ่เบา ๆ กลิ่นโอสถสดชื่นหนึ่งกระแสพุ่งปะทะใบหน้า
เขาย้ายโม่จีออกมาจากเจดีย์ควบคุมดวงจิตดารา แล้ววางไว้บนเตียงวิญญาณในบ้านไม้ไผ่อย่างแผ่วเบา
โม่จีหน้าซีด กลิ่นอายอ่อนแรง ราวกับทุกเมื่ออาจหญิงงามสิ้นชีวิต
ลั่วชิงเฉิงเห็นดังนั้น ใจหายวับ เบ้าตาแดงนิดหนึ่ง
ศิษย์พี่หญิงสี่เถาซาซาก็มีใบหน้าแสดงความสงสาร
ศิษย์พี่หญิงสามหนานกงจู๋เซวียนเป็นนักหลอมโอสถที่ยอดเยี่ยมที่สุดของวังเซียนอู๋จี๋ ชำนาญวิชาแพทย์
วิชาหลอมโอสถและวิชาแพทย์ของเย่เฉินส่วนใหญ่ล้วนเป็นวิชาที่นางชี้แนะ
นางก้าวเร็วไปถึงหน้าเตียงวิญญาณ ยื่นนิ้วหยกเรียวจับชีพจรให้โม่จี
ครู่หนึ่งต่อมา หนานกงจู๋เซวียนขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเคร่งขรึม
“โม่จีองค์หญิงบาดเจ็บรุนแรงอย่างยิ่ง...”