กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินดั่งเสือเข้าฝูงแกะ อยู่ท่ามกลางทหารมารในนั้น พุ่งเข้าโจมตีไปมา
วิชากระบี่ของเขาคมกล้าอย่างยิ่ง ทุกกระบี่ล้วนสามารถนำไปด้วยชีวิตได้หลายชีวิต
โม่จีก็ตามติดด้านหลัง ทวนยาวในมือโบกไปมาไม่หยุด
เพียงครู่หนึ่งสั้น ๆ ระหว่างนั้น ก็มีทหารมารหลายสิบคนตายในมือเย่เฉินและโม่จี
ทหารมารที่เหลือเห็นฉากนี้ ต่างตกใจจนดวงจิตปลิวหายดวงกายแตกซ่าน พากันหันกายหนีกระเจิง
“คิดจะหนีหรือ?”
เย่เฉินแค่นหัวเราะหนึ่งครั้ง ร่างวาบหนึ่ง ไล่ตามไป
กระบี่จิงหงประกายแสงกะพริบ ปราณกระบี่พาดผ่าน สังหารทหารมารที่หนีกระเจิงเหล่านั้นทีละคน
ภายในตำหนักจักรพรรดิมาร เลือดไหลเป็นสายน้ำ ศพเกลื่อนทุ่ง
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง