กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามอรุณ แสงอาทิตย์แห่งโลกมารลอดผ่านปราณมารอันเบาบาง ดั่งเสาแสงสีแดงเลือดทีละสายพุ่งเข้าไปในห้อง
เสาแสงหนึ่งสายตกลงบนใบหน้าเย่เฉินพอดี
เย่เฉินตื่นขึ้น ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสอง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้างดงามสุดของโม่จี
โม่จีเข้ามาใกล้มาก กำลังจ้องเขม็งมองเขา
เย่เฉินตกใจผวา
เขาใช้สองมือลูบใบหน้าของตนเองโดยจิตสำนึก แล้วลูบเสื้อผ้าทั่วทั้งร่างอีกรอบ
สายตาเต็มไปด้วยความระวัง