กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ทราบเพราะทำไม ในห้องฝังศพที่ปิดสนิทกลับมีลมเย็นยะเยือกพัดขึ้นมาหนึ่งสาย พัดสลายจักรพรรดิมารที่กลายเป็นผงละเอียดกระจายไป
"ธุลีก็คืนสู่ธุลี ดินก็คืนสู่ดิน"
เย่เฉินตบมือเบา ๆ ราวกับทำแล้วเรื่องเล็กน้อยไร้ค่าหนึ่งชิ้น
เย่เฉินเดินวนอยู่ในห้องฝังศพอยู่รอบหนึ่ง เหล่มองตรงนั้นจับดูตรงนี้ ก็ไม่มีสมบัติอื่นใดให้ค้นพบอีก
"มารเฒ่าร้ายคนนี้มีฐานะทรัพย์สินของตระกูลเพียงเท่านี้เองหรือ"
เขาพึมพำ นอกจากหินเซียนกับหินมารแล้ว ก็ไม่เห็นสิ่งของที่มีค่าแม้สักอย่าง
เย่เฉินเต็มหน้าผิดหวัง ในปากก็บ่นไม่หยุดหย่อน
"ช่างเถอะ ยุงตัวเล็กแค่ไหนก็ยังเป็นเนื้อ"
"มารศักดิ์สิทธิ์ลากสังขารเศษเสี้ยวดวงจิตมาสร้างกองดินเหนือหลุมศพอย่างเร่งรีบ น่าจะไม่มีสมบัติอื่นอีกแล้วกระมัง"