กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จักรพรรดิมารมองอย่างลึกซึ้งไปที่เย่เฉินหนึ่งดู เขาอยากมากที่จะนำเย่เฉินไปด้วย
คนหนุ่มผู้นี้สามารถดูดซับปราณมาร บนร่างมีความลับมหึมา
หากพากลับเขาไปยังโลกมาร ศึกษาให้ดีๆ ครั้งหนึ่ง บางทีอาจคลายออกความลับบนร่างเขาได้
แต่การมีอยู่ของต้าหวงทำให้เขาจำเป็นต้องละทิ้งความคิดนี้
เขาประเมินว่าพลังอำนาจของตนเองกับต้าหวงแตกต่างกันไม่มาก เขาโดยสิ้นเชิงพาเย่เฉินไปไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะจักรพรรดิมาร หากเกิดการต่อสู้ที่นี่ จักรพรรดิเซียนแห่งแดนเซียนจะค้นพบในเวลาไม่นาน
ถึงเวลานั้นแม้แต่เขาก็อาจจะไม่สามารถหลุดพ้นได้
“พวกเราจะได้พบหน้ากันอีก”
จักรพรรดิมารทิ้งไว้ซึ่งคำพูดนี้ ก็หันกายหายไปกลางความว่างเปล่า
ต้าหวงมองไปยังทิศทางที่ทั้งสองคนหายไปครั้งหนึ่ง ไม่ได้ตามไป