กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“บุตรศักดิ์สิทธิ์หาวเยว่หรือ?” เย่เฉินแค่นหัวเราะหนึ่งครั้ง
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้า ก็คือคนที่ข้าทำลายตบะเอง ยังจะเอาตัวเขามาข่มขวัญข้าอีกหรือ”
ทั้งสองคนได้ยินคำนี้ก็ลืมตาโตทันที
เต็มหน้าไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เจ้า...เจ้าโกหก!” ผู้นั้นที่พูดก่อนหน้าโต้แย้งอย่างพูดติดขัด
“บุตรศักดิ์สิทธิ์สูงส่งเพียงใด จะใช่หรือว่าเจ้าทำลายตบะเขาได้”
เย่เฉินแค่นเสียงหึอีกครั้ง
“ครั้งก่อนข้าได้ปล่อยไปชีวิตเขาแล้ว”
“เขากลับยังไม่รู้จักเป็นตาย กล้าส่งคนมาติดตามข้า”
“ก็ให้อย่าโทษว่าข้าไม่เกรงใจ”