กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วชิงเฉิงทั้งสี่คนก็ติดตามตกลงบนขุนเขา รูปร่างดูสะบักสะบอมอยู่บางส่วน
"เสี่ยวชิง!"
ลั่วชิงเฉิงไม่มีเวลาสนใจความเจ็บปวดบนร่าง รีบวิ่งไปถึงข้างกายชิงหลวน ลูบขนนกที่เปื้อนเลือดสดอย่างสงสาร
นางหยิบออกมาจากถุงเก็บของโอสถรักษาอาการบาดเจ็บหนึ่งเม็ดอย่างรวดเร็ว ยัดเข้าไปในปากชิงหลวน
ชิงหลวนส่งเสียงร้องอย่างอ่อนแอ ดูเหมือนกินโอสถแล้วจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
หลินซั่ว ซูเฉิน และอวี๋ชูม่านลุกขึ้นจากพื้น จัดระเบียบฝุ่นดินบนร่างเล็กน้อย
"สำนักหลิงซีถูกสาปแช่ง!"
ซูเฉินกัดฟันกรอด โกรธถึงขีดสุด อยากจะสับร่างเป็นหมื่นชิ้นทั้งสำนักหลิงซี
ขณะนั้น ลำแสงทองหนึ่งสายร่วงลงมาจากฟ้า เซียนทองสำนักหลิงซีตกลงบนพื้นต่อหน้าพวกเขาอย่างมั่นคง