กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะฉะนั้น พวกเขาจึงกำหนดธรรมเนียมขึ้นมาข้อหนึ่ง
ตอนเย็นไม่รับคำท้าทาย กลางวันประจันหน้ากันหนึ่งครั้ง และสามารถเลือกพักได้หนึ่งก้านธูป
หรือจะไม่พักแล้วต่อสู้สืบต่อก็สามารถ ขึ้นอยู่กับเย่เฉินและเซียวอู๋เหินตัดสินใจด้วยตนเอง
อัจฉริยะฟ้าประทานรุ่นเยาว์พวกนี้ก็จำใจ ได้แต่ต่อแถวรอคอย
เวลาท้าทายมาถึงแล้ว มีอยู่แล้วซึ่งอัจฉริยะฟ้าประทานคนหนึ่งยืนอยู่ใจกลางยอดเขา รอคอยให้พวกเขารับคำท้าทาย
เย่เฉินไม่ยอมขยับตัว จึงไล่เซียวอู๋เหินออกไปต่อสู้
“เจ้าไปเถอะ ข้าขอพักสักครู่”
“เจ้าแน่ใจหรือ นี่คือโอกาสดีที่จะยกระดับอันดับเลยนะ”
เซียวอู๋เหินเลิกคิ้ว
“ไม่ไป ข้ารู้สึกว่าเจตจำนงกระบี่ของข้าใกล้จะทะลวงผ่านแล้ว การต่อสู้ของเด็กน้อยพวกนี้ ไม่มีแรงกดดันอะไรกับข้าเลย”