กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซูเฉินอยู่กับเย่เฉินนานเข้า ก็ได้ความเจ้าเล่ห์ใจดำของเย่เฉินมาบ้าง
«มีผลประโยชน์ให้คว้าแล้วไม่คว้า ก็ไอ้สารเลว»
เขากล่าวหนึ่งครั้งทางลับในใจ จะมีได้อย่างไรที่ยังเกรงใจชางจื่อม่ออีก
ซูเฉินมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยออกมารอยยิ้มเจ้าเล่ห์นิดหนึ่ง
สะบัดครั้งหนึ่งด้วยกระบี่ล้ำค่าในมือ ปราณกระบี่อันเกรี้ยวกราดหนึ่งสายก็ฟันใส่ชางจื่อม่อในชั่วพริบตา
ในปราณกระบี่สายนี้ แผ่วเบาแฝงไว้ด้วยเจตจำนงกระบี่อมตะเสี้ยวหนึ่ง
สีหน้าไม่ใส่ใจเดิมของชางจื่อม่อแข็งค้างในชั่วพริบตา รูม่านตาหดวูบ
ความดูแคลนบนใบหน้าหายไปชั่วพริบตา แทนที่ด้วยความตกตะลึงและความเคร่งขรึม ด่าทอในใจตนเองที่ดูถูกศัตรู เสียใจมาก
ในที่สุดเขาก็จิตสำนึกถึงความไม่ธรรมดาของซูเฉิน