กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อย่าเพิ่งรีบร้อน ไปโรงเตี๊ยมก่อน” เย่เฉินยิ้มแฮะ ๆ
เขามองเห็นในแววตาของหมิงหย่วน ความรู้สึกที่หมิงหย่วนแสดงออกมาเสี้ยวหนึ่งซึ่งฝังอยู่ในใจ
ทั้งสามคนมาถึงโรงเตี๊ยม เหมียวเสี่ยวโหรวรอคอยมานานแล้ว
นางในอาภรณ์เรียบง่ายทั้งกาย งดงามสะอาดเหนือโลกีย์ ดั่งดอกบัวโผล่พ้นน้ำ
เมื่อเห็นหมิงหย่วน ในตาของนางวาบผ่านเสี้ยวหนึ่งแห่งความประหลาดใจยินดี
“หมิงหย่วน...” นางเรียกเสียงเบา
หมิงหย่วนสูดลมหายใจลึก เดินไปถึงต่อหน้านาง
“แม่นางเหมียว เจ้ามาแล้ว”
“อืม ข้ามาเอง ครั้งนี้เจ้าหนีไม่พ้นแน่!”
เหมียวเสี่ยวโหรวเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาเด็ดเดี่ยว มือข้างหนึ่งยื่นออกไปข้างหน้า ทำท่าทางคว้าจับ