กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประมุขพุทธะมองดูท่าทีตามใจของเย่เฉินแล้วแย้มยิ้มเล็กน้อย มิได้สนใจสายตาของเขา
เพียงแต่ทอดสายตาหยุดภาพไว้บนร่างเซียวอู๋เหิน ราวกับต้องการมองทะลุเขา
“อมิตาภพุทธ สหายน้อยอายุไม่ถึงพันปี กลับบรรลุตบะระดับเซียนสวรรค์แล้ว ทั่วแดนเซียน เกรงว่าผู้ที่เหนือกว่าเจ้าคงมีไม่ถึงหนึ่งร้อยคน”
ประมุขพุทธะพินิจมองอยู่ครู่หนึ่งต่อมา ก่อนพยักหน้าอย่างชื่นชม
คำวิจารณ์นี้เป็นแล้วสูงส่งอย่างยิ่ง แต่ต้องรู้ว่าทั่วแดนเซียนมีผู้คนอยู่หลายแสนล้านคน
ท่ามกลางผู้คนหลายแสนล้านคนเหล่านี้ สามารถติดอันดับหนึ่งร้อยแรกได้ นี่คือเกียรติยศเพียงใด