กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่เฉินคิดทางลับในใจว่า “วันนี้ต้องสอนสั่งเจ้าหมอนี่จองหองให้ดี ๆ ให้มันรู้ว่ามีคนเหนือคน”
เพียงแต่เขาเห็นแล้วเซียวอู๋เหินหนึ่งดู ยังคงปล่อยให้เซียวอู๋เหินลงมือช่างเถอะ ตนเองยังคงไปจิบชาเป็นเพื่อนพระภิกษุน้อยยังคงสบายกว่า
“ข้าไม่อยากจะลงมือ อยากปล่อยตัวปล่อยใจเฉย ๆ” เย่เฉินยักไหล่
“เพียงแต่……” สายตาของเย่เฉินหันไปยังเซียวอู๋เหิน “เขาสามารถ”
หูหลิงเหรินมองไปยังเซียวอู๋เหิน ค้นพบว่าเซียวอู๋เหินเป็นเซียนสวรรค์ระยะต้น
“เซียนสวรรค์ระยะต้น? น่าสนใจอยู่บ้าง”
ในตาของหูหลิงเหรินวาบผ่านเสี้ยวหนึ่งเจตจำนงต่อสู้
เขาหันหัวอีกครั้งตรงไปยังเย่เฉินแล้วเย้ยหยันว่า “เจ้ามดปลวกระดับแดนเซียนมนุษย์หนึ่งคนยังคงกลับบ้านไปกินนมแม่เถอะ!”