กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฮ่า ๆ พี่เซียวเป็นคนจริงใจเช่นนี้จริงดังว่า!”
เย่เฉินหัวเราะเสียงดังหนึ่งครั้ง ยกขึ้นจอกสุรา
เซียวอู๋เหินก็ยกขึ้นจอกสุรา ชนกับเย่เฉินหนึ่งครั้ง ทั้งสองคนเงยหน้าดื่มจนหมดในอึกเดียว
“เฮ้อ! น่าเสียดาย ข้าโชคดีเหมือนพี่เซียวไม่มีเลย ตาเฒ่าที่บ้านข้าบังคับข้าเข้าร่วมสถาบันตำหนักสวรรค์ให้ได้”
“ตอนนี้ยังไล่ข้าออกจากประตูบ้าน ให้ข้าเข้าสู่โลกีย์ฝึกฝนอีก”
เย่เฉินวางจอกสุราลง สีหน้าเศร้าหมอง เขายังคงยึดติดกับการนอนแผ่ปล่อยเบลอ 9 ปี 11 เดือนอยู่ในใจ
ขณะนั้น กลุ่มอัจฉริยะฟ้าประทานรุ่นเยาว์ที่สวมเครื่องแบบเดียวกันกลุ่มหนึ่งก็ตกลงบนยอดเขาอย่างพรวดพราด
กลุ่มนี้ท่าทางมีอานุภาพดุดัน พอเห็นก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่รับมือได้ง่าย
“โอ้โห มีผู้มาเยือนแล้ว”