กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้าไม่ใส่ใจ”
โม่จี๋ยิ้มครั้งหนึ่งอย่างเศร้า ในดวงตากะพริบด้วยประกายแสงแห่งความดื้อรั้น
“เซียนกับมารต่างเส้นทางแล้วอย่างไร? มีคนที่ชอบแล้วอย่างไร? ข้าชอบเจ้า เรื่องอื่นข้าไม่ใส่ใจทั้งนั้น!”
เย่เฉินถอนหายใจในใจ เขาเคยไม่เข้าใจน้ำใจของโม่จี๋หรือ เพียงแต่ในใจเขามีคนเดียวอยู่ในนั้นนานแล้ว
“โม่จี๋ เจ้าดีมาก ดีจริง ๆ”
“แต่ในใจข้ามีเพียงชิงเฉิงคนเดียว ข้าไม่ต้องการหลอกเจ้า ยิ่งไม่ต้องการให้นางเศร้าใจ”
น้ำเสียงเย่เฉินจริงใจ มีความรู้สึกขอโทษนิดหนึ่ง
โม่จี๋เงียบลง นางเข้าใจ เย่เฉินปฏิเสธนางไม่ใช่เพราะนางเป็นเผ่ามาร แต่เป็นเพราะในใจเขามีอยู่แล้วซึ่งรักแท้
“ข้าเข้าใจแล้ว”