กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เย่เฉิน เจ้าเป็นไรหรือ”
แม่ทัพอวี้หลงเอ่ยถามด้วยความห่วงใยก่อนเป็นคนแรก
“แม่ทัพอวี้หลง ข้าไม่เป็นไร ก็คือจวนถ้ำหายไปแล้ว”
เย่เฉินระเบิดจวนถ้ำของตนเอง แต่ยังทำเป็นน้อยใจเสียอีก
“ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว จวนถ้ำหายไปก็จัดการใหม่ให้ ก็คือแล้วกัน”
แม่ทัพอวี้หลงหันไปมองผู้อาวุโส
“ผู้อาวุโส นี่เป็นเพียงแต่ประหลาดใจครั้งหนึ่ง ความเสียหายให้สถาบันรับผิดชอบ และจัดการจวนถ้ำอีกครั้งให้ศิษย์ที่ได้รับส่งผลกระทบ”
“ขอรับ”
ผู้อาวุโสเห็นแม่ทัพอวี้หลงเกรงใจเช่นนี้ ก็ไม่อาจเอาเรื่องความรับผิดชอบจากเย่เฉินอีกต่อไป ได้แต่ปล่อยไป
พร้อมกันนั้นในใจก็ตกตะลึงมาก แม่ทัพอวี้หลงกลับปกป้องเย่เฉินเช่นนี้