กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรือนเล็กดูเหมือนธรรมดาสามัญ ไม่มีอะไรโดดเด่นโดยเฉพาะ
“พี่เฉิน นี่คืออะไร สถานที่ไหน?”
หลิวน่าถีหน้างง
“เข้าไปก็รู้เอง”
เย่เฉินผลักออกจนประตูเรือนเปิด แล้วเดินเข้าไป
ในเรือนเล็ก ชายร่างผอมเหมือนกันกับไม้ไผ่หนึ่งคนกำลังนอนอยู่บนเก้าอี้โยกตากแดด
ได้ยินความเคลื่อนไหว เขาก็พลันลุกขึ้นนั่ง
“นายน้อยคุณชาย!”
ชายร่างเหมือนไม้ไผ่เห็นเย่เฉินก็กระโดดลงจากเก้าอี้โยกทันที วิ่งมาสวนรับด้วยสีหน้าประหลาดใจยินดี
“พี่ใหญ่จู ไม่พบกันนานมาก”