กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความคิดในใจของลั่วชิงเฉิงถูกคนมองทะลุ ใบหน้าที่แต่เดิมก็แดงเรื่อด้วยความเขินกลายเป็นยิ่งแดงก่ำขึ้น
ใบหน้าของอวี๋ชูม่านก็กลายเป็นแดงก่ำอย่างยิ่งเช่นกัน
"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเราก็ขอคารวะท่านอาจารย์"
ลั่วชิงเฉิงและอวี๋ชูม่านไม่ลังเลไม่อีกต่อไป ในทันทีก็คารวะอย่างอ่อนช้อย
"ดี นับแต่นี้ พวกเจ้าคือศิษย์ของหลิ่วหนานซวงแห่งตำหนักดอกสาลี่ของข้า"
หลิ่วหนานซวงรับคำนับครั้งหนึ่งของพวกนางด้วยความยินดี