กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม่ทัพเทพบูรณ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตากวาดผ่านเย่เฉินกับพวกพ้อง ในใจไม่พอใจอยู่บ้าง
ผู้บำเพ็ญที่ทะยานขึ้นมาจากโลกเบื้องล่างเหล่านี้ ทีละคนล้วนมองสูงเกินหัว ไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา
เขาในฐานะแม่ทัพใต้สังกัดของจักรพรรดิสวรรค์ เคยมีหรือที่ได้รับความดูเบาเช่นนี้?
แต่ต่อหน้าต่อตาผู้คนมากมาย เขาก็ไม่สะดวกจะระเบิดอารมณ์ เพราะการที่ทหารเหล่านี้เรียกร้องสมบัติเวทโดยพลการนั้นเป็นสิ่งที่เขายอมรับโดยปริยาย หากแพร่ออกไป ย่อมเสียหายต่อชื่อเสียงของเขา
หากเรื่องไปถึงหูจักรพรรดิสวรรค์ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องถูกลงโทษ
"เป็นเรื่องอะไร?"
แม่ทัพเทพบูรณ์ถามด้วยเสียงต่ำ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยแรงกดดันนิดหนึ่ง
"แม่ทัพ คนเหล่านี้..."