กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านอาจารย์ ท่านต้องดูแลตัวเองให้ดี” อวี๋ชูม่านเอ่ยด้วยเสียงสะอื้น
“ท่านอาจารย์ พวกเราจะคิดถึงท่าน” ลั่วชิงเฉิงพูดพลางสะอื้น
เย่าหมียวอีตบแผ่นหลังพวกนางเบา ๆ ปลอบว่า “เด็กโง่เอ๊ย อย่าร้องไห้เลย การทะยานขึ้นสู่เบื้องบนเป็นเรื่องดี อาจารย์จะรอฟังข่าวดีจากพวกเจ้าอยู่ที่นี่”
เย่เฉินยืนมองดูอย่างเงียบงันอยู่ข้าง ๆ ในใจก็เต็มไปด้วยความทอดถอนใจ
ลั่วชิงเฉิงและอวี๋ชูม่านคลายออกจากเย่าหมียวอีช้า ๆ เช็ดน้ำตา