กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เขาหยิบออกซึ่งโอสถหนึ่งชิ้นที่แผ่กระจายกลิ่นโอสถเข้มข้นจากภายในแหวนเก็บของ
"นี่คือโอสถรักษาอาการบาดเจ็บที่ข้าหลอมสร้างเมื่อว่างไม่มีกิจ น่าจะช่วยเหลืออาการบาดเจ็บของท่านผู้อาวุโสได้บ้าง"
เย่าหมียวอีรับมาแล้วซึ่งโอสถ มองอย่างรู้สึกบุญคุณไปที่เย่เฉินหนึ่งดู แล้วกลืนลงไป
นางเคยสัมผัสวิชาแพทย์ของเย่เฉินด้วยตนเอง ยังเหนือกว่านางมาก โอสถที่หยิบออกมาย่อมไม่ใช่เพียงแค่ช่วยเหลือได้เท่านั้น
โอสถเข้าปากก็ละลาย กระแสอุ่นหนึ่งสายในชั่วพริบตาไหลทั่วร่าง สีหน้าซีดของเย่าหมียวอีก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนความแดงชื่น
"เย่เฉิน ขอบคุณเจ้า ครั้งนี้เจ้าช่วยกอบกู้ตำหนักร้อยบุปผาทั้งหมดเลย"
เย่าหมียวอีกล่าวว่าอย่างซาบซึ้ง นางไม่มีความประหลาดใจมากนักกับพลังต่อสู้และตบะของเย่เฉิน