กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่าหมียวอีเห็นดังนั้น จึงฝืนอดทนความเจ็บปวด ขวางอยู่ต่อหน้าลั่วชิงเฉิง
"ปัง!"
เสียงกัมปนาทหนึ่ง
เย่าหมียวอีถูกตงฟางเย่าซัดกระเด็นอีกครั้ง ตกลงกับพื้นอย่างแรง
"พรวด……"
เย่าหมียวอีพ่นเลือดสดออกมาคำหนึ่งอีกครั้ง สีหน้าซีดลงยิ่งขึ้น
"เจ้าวัง!"
"ท่านอาจารย์!"
ลั่วชิงเฉิงและคนอื่น ๆ ร้องอุทานขึ้น รีบวิ่งไปถึงข้างกายเย่าหมียวอี
"พวกเจ้า……รีบไป……"