กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“การที่คุณชายบูรพาท่านมาเยือน ศาลาชิงอินก็มีที่พักอับแสงเจิดจ้า เชิญเข้ามาข้างในเร็ว ๆ!”
หลิ่วชิงอีมีรอยยิ้มตามมารยาทบนใบหน้า ต้อนรับตงฟางอวิ๋นไห่เข้าไปในศาลาชิงอิน
“เจ้าศาลาหลิ่วช่างเกรงใจเกินไปแล้ว”
ตงฟางอวิ๋นไห่ยิ้มเล็กน้อย กิริยาสุภาพสง่างาม ทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับได้สัมผัสลมวสันต์
ทั้งสองคนมาถึงโถงใหญ่ศาลาชิงอิน แยกที่นั่งเจ้าของและแขกแล้วนั่งลง
“ไม่ทราบว่าคุณชายบูรพามาวันนี้ทำไม?”
หลิ่วชิงอีพูดเข้าประเด็นแล้วถาม
“กล่าวตามตรง ผู้น้อยมาครั้งนี้ก็เพื่อมู่หรงเสวี่ย ธิดาศักดิ์สิทธิ์สำนักชิงอิน”
ตงฟางอวิ๋นไห่ก็ไม่อ้อมค้อม พูดตรง ๆ ถึงเจตนาที่มาของตน
“โอ้?”