กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กลเม็ดเล็กน้อย!”
หวังหมาจื้อแค่นเสียงหึอย่างดูถูก ร่างกายอ้วนท้วนกลับคล่องแคล่วหลบพ้นปราณกระบี่ของลั่วชิงเฉิง
“น่าสนใจอยู่บ้าง”
เย่เฉินยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูฉากนี้ด้วยมีความสนใจเป็นพิเศษ ไม่มีความหมายว่าจะลงมือแม้แต่น้อย
เขาอยากเห็นนักว่าหวังหมาจื้อผู้นี้ยังมีอะไรอีกที่ถือเป็นความสามารถ
“เสี่ยวเถา ดูเรื่องสนุกได้เลย”
เย่เฉินกล่าวว่า ขณะที่แทะขาสัตว์อสูร เขากล่าวกับเสี่ยวเถา
“อืม ๆ!”
เสี่ยวเถาพยักหน้าอย่างตื่นเต้น ดวงตาโตเพ่งตาไม่กะพริบจ้องมองการต่อสู้กลางลาน