กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มรดกจักรพรรดิสวรรค์ มีเพียงคุณหนูใหญ่ของพวกเราคนเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติครอบครอง เจ้านับเป็นสิ่งใด ก็กล้าคิดแตะต้อง”
จ้าวอู๋เซียวกล่าวด้วยเสียงเย็น ในตาเปี่ยมเจตนาสังหาร
“เลิกพูดพล่าม ถ้าอยากได้มรดกก็เอาด้วยความสามารถมาเถิด”
ซูเฉินไม่ยอมเสียเวลาพูดคำพูดไร้สาระกับพวกเขา ชักกระบี่เข้าห้ำหั่นโดยตรง
“รนหาที่ตาย”
จ้าวอู๋เซียวคำรามลั่นหนึ่งครั้ง เรียกขวานยักษ์หนึ่งเล่มออกมา ไปทางซูเฉินฟันลงบนหัว
ซูเฉินฟาดกระบี่ต้านทาน แต่ถูกแรงสะเทือนจนถอยกรูด เลือดสดซึมมุมปาก
“ศิษย์พี่!”
เย่เฉินเห็นดังนั้น รีบก้าวเข้ามาพยุงซูเฉินไว้ ถามอย่างห่วงใยว่า “เจ้าเป็นไรหรือ”
“ข้าไม่เป็นไร ศิษย์น้องเล็ก เจ้าระวังหน่อย คนพวกนี้พลังอำนาจแข็งแกร่งมาก”