กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้า...เจ้าถึงกับ...แล้วเป็นหลอมปราณขั้นแปดแล้ว!”
หลินซั่วรับรู้กลิ่นอายตบะของเย่เฉินก็ตกตะลึงทันทีจนลืมตาโต หน้าตาเหลือเชื่อ
“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าแม้ว่านอนหลับ แต่ไม่ได้ตกลงเรื่องตบะเลย”
เย่เฉินยิ้มอย่างภูมิใจ
“ศิษย์น้องเล็ก พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมเช่นนี้ ยิ่งน่าจะหมั่นเพียรบำเพ็ญและสร้างฐานโดยเร็ว! ด้วยคุณสมบัติของเจ้า ฝ่ายธรรมะทะยานขึ้นสู่เบื้องบนจะต้องได้ภายในพันปี”
หลินซั่วงงก่อน จากนั้นได้สติกลับมา พูดจาด้วยความปรารถนาดี
“ศิษย์พี่ใหญ่ สร้างฐานมีง่ายขนาดนั้นหรือ ข้าปล่อยไปตามธรรมชาติแบบนี้ไม่ดีหรือ”
เย่เฉินเบะปาก เขาไม่ต้องการทะยานขึ้นสู่เบื้องบนโดยเร็ว