เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าหนูเสื้อคลุมดำถูกสาปแช่ง กล้าถึงเพียงนี้ที่หยามเกียรติสำนักจื่อหยางของข้า ข้าผู้เฒ่าจะต้องสับร่างเป็นหมื่นชิ้นให้ได้!”
เขากัดฟันกรอด เจตนาสังหารในใจดั่งภูเขาไฟระเบิด แค้นจนไม่สามารถกลืนกินเย่เฉินทั้งเป็น
ในเวลาเดียวกัน หลินซั่วและซูเฉินเดินวนรอบหนึ่งในเมืองเทียนอู่ แต่ไม่ได้พบเบาะแสใด ๆ เกี่ยวกับเงาราตรีเลย
“ศิษย์พี่ ดูเหมือนพวกเราคงหาเบาะแสอื่นของเงาราตรีไม่พบแล้ว”
ซูเฉินกล่าวว่าอย่างผิดหวังเล็กน้อย
“ไม่เป็นไร หากมีวาสนาต่อกันก็ย่อมได้พบพานกัน พวกเรากลับสำนักก่อนเถอะ”
หลินซั่วมีสายตาลึกซึ้ง กล่าวว่าอย่างเรียบเฉย
“ศิษย์พี่พูดถูก งั้นพวกเรากลับไปกันก่อนเถอะ!”
ซูเฉินพยักหน้าแสดงว่าเห็นชอบ
เย่เฉินเดินไปตลอดทางอย่างสบายใจ ไม่สนใจ ‘เทพน้อยส่งทรัพย์’ ด้านหลังแม้แต่น้อย